Szkoły językowe

Czy zawsze wszystko się udawało? Nie, nie zawsze. Ponosiłam drobne porażki wychowawcze i dydaktyczne. Czasami traciłam cierpliwość, nie zauważyłam w porę „ważnego” zmartwienia, które przeżywało dziecko. Czasami w nawale zajęć zapominałam o obietnicy. Jednak starałam się naprawiać błędy. W pamięci miałam słowa Janusza Korczaka, który w Prawie dziecka do szacunku powiedział m. in.: Dziecko jest cudzoziemcem, nie rozumie języka, nie zna kierunku ulic, nie zna praw i zwyczajów.



W krótkim czasie dzieci zorientowały się, co trzeba umieć, ile wiedzieć, jak postępować, by otrzymać określoną buźkę. Potem wciągali się następni i w niedługim czasie wszyscy byli właścicielami przynajmniej jednej buźki. Równocześnie urządzaliśmy klasowe konkursy, np.: - „polowanie” na nowe słowa; - rozwiązywanie zagadek; - świetny matematyk; - najlepszy sportowiec; - artysta malarz; - klasowy idolek itp. Każde dziecko chciało być zwycięzcą i dla każdego znalazła się okazja Szkoły językowe zdobycia nagrody.

Uczniowie przeklinają, zachowują się lekceważąco i prowokująco wobec nauczycieli, biją się, niszczą sprzęty, przeszkadzają w prowadzeniu lekcji, nie reagują na polecenia. Warunkiem realizacji programu nauczania jest utrzymanie dyscypliny i zapano-wanie nad klasą. Częścią rzemiosła nauczyciela jest radzenie sobie z prowokacyjnymi i agresywnymi zachowaniami uczniów. CELE: W trakcie szkolenia nauczysz się diagnozowania przyczyn agresji. księgarnia internetowa szukam współlokatora Układanie glazury Grubaska lektury spokojnie oznajmia nieprzyzwoite wierszyki.